Людзі-сьвіньні
Людзі – сьвіньні ў забруджаным краі
Упарта глядзяць у тэлеэкраны.
Людзі – сьвіньні ў чэргах за мясам
Прагнуць халявы, халвы ды кіўбасаў
У жыжы сямейнай ды жудасных родах
Выхоўваюць дзетак па сьвінскіх законах,
Заліўшы ў страўнік ружовае пойла,
Каб хутчэй іх загнаць ў сацыяльнае стойла
Навошта навука навошта культура,
Ёй лыч не нажрэш, не пачэшаш за вухам
Навошта пісьменьнікі ды іхнія творы,
Калі зіхацеюць за вокнамі зоры.
У працы штодзённай з васьмі да сямі
Сякуць тапарамі забойцы ўрачы
За пыльным сталом на засаленым месцы
Сядзяць партакраты жадаючы есьці.
Сьвінны наш народ ад п'янства ды бруда
Уяўляе сябе магутным і дужым
Засраўшы прасторы, падцершысь Айчынай
Ён марыць аб тым каб хутчэй стаць сьвінінай
Авацыі, гуляньні ў гэтай сям'і
Калі ва ўладу прыйшлі мясьнікі
Нажы ў іх ёсьць яны абароняць
Браткі ж не пакрыўдзяць, яны дапамогуць.